Zelf weet ik niet beter. Mijn familie is -al jaren- flink vertegenwoordigd op Twitter. Mijn vader, moeder, stiefmoeder, mijn vier broers (@chaj, @leonwhale, @walvisch, @mickwalvisch) en twee van mijn drie nichtjes (@feetjeW en @Robintjekus). En ook met een deel van de familie van @oli4k onderhouden we contact via Twitter. Zo hoort en ziet zijn op afstand wonende oma regelmatiger foto’s en updates van haar achterkleinkind dan dat we elkaar live kunnen treffen. 

Een tijd lang heerste het gezegde “Oh no! My mom is on Facebook” en ik kan me voorstellen dat het in sommige leeftijdscategorieën absoluut niet cool is om met je familie te social netwerken. Maar in ons geval (30+, gezin, druk werkend leven) is het een uitermate prima middel om elkaar snel en makkelijk op de hoogte te houden van futiliteiten. Ik moet zeggen dat ik mijn familie hierdoor nog veel beter heb leren kennen (en zij mij). 

Zo volg ik nu regelmatig de huiswerkperikelen en fietstochtjes van mijn 14 jarige nichtje Robin…
Weet ik waar in Nederland mijn vader het arbiteurschap uitoefent…
Blijf ik op de hoogte van de avonturen van broer Chaj op zijn stage in Tenerife…
Lezen alle opa’s en oma’s tegelijk (en na 10 minuten) over Stella’s eerste potjes-plas
Volg ik in foto’s wat mijn ouders met haar uitspoken op opa-omadag…

Enfin, dat dit niet helemaal normaal is, daar ben ik me van bewust :-)