Hoe is die uitspraak ook alweer? Het kan dooien en het kan vriezen? Net nu Nederland eindelijk van de vrieskou geniet / gruwelt* (*doorhalen wat niet van toepassing is) vriest het in mijn zzp-praktijkje ook hartgrondig. Dat wil zeggen: ik ben druk. Erg druk. De afgelopen weken was ik o.a. bezig met:

- Het opstarten van een nieuwe opdracht als online / social media marketeer voor de NOS

- Het maken en uitvoeren van social media plannen voor Cora Kemperman

- Het opstarten van een nieuwe opdracht als conversation manager bij IN10 

- Diverse sparsessies over digitale strategie met diverse uitgevers van Ambo | Anthos

- Een researchklus naar succesvolle internationale online ‘Lovemarks’ voor vrouwen

- Het halen van mijn deadlines voor tijdschrift Zin

- Een social media advies aan stichting KOH vanuit mijn rol in de oudercommissie van het kdv van Stella. 

Daarnaast richtte ik samen met @abduladvany nog even bij wijze van serieus uitgevallen grap een Freelance collega netwerk op Facebook op. Dat laatste kostte overigens nauwelijks tijd, dus is in dit rijtje misschien niet helemaal op zijn plaats, maar des te trotser ben ik op het onverwachte resultaat nu, na 3 dagen, met al ruim 130 leden en diverse initiatieven die er voorzichtig uit opbloeien. 

Social Moedia
Voor het eerst sinds 2007 merkte ik dat ik mede door alle drukte behoorlijk social moedeloos raakte. Afgelopen weken heb ik -voor mijn doen- nauwelijks getwitterd. Mijn focus verschuifde zich als vanzelf iets meer naar Facebook (want daar zitten mijn IRL vrienden) en Pinterest (want plaatjes sparen werkt verslavend). En lang niet alleen omdat mijn ‘fysieke’ aanwezigheid werktechnisch op andere platformen gewenst was.

Om heel eerlijk te zijn: ik ben de social incrowd van Twitter een beetje moe. Die paar keer dat ik er wel voor ging zitten viel ik met mijn neus in geharrewar rond #echick. Zag ik 15 keer dezelfde ‘marketingblog’-linkjes voorbij komen. En zag ik vooral heel veel tweeps zichzelf hard op de borst kloppen. Ik moest dan ook hartgrondig knikken toen ik vanavond tegen de blogpost -en vooral de visual- van logic & emotion aanliep. Hoeveel van jullie durft zich op te geven voor een #eJerk verkiezing?

Maar het punt dat ik met deze blogpost eigenlijk vooral wil maken. Alle #echick, twitteraarvanhetjaar en social-media-goeroe-van-de-eeuw awards ten spijt: het leven van een online strateeg bestaat uit meer dan het eigen personal brand. En op het moment dat er met hart en ziel hard gewerkt wordt is er veel minder tijd om óók hard te borstkloppen. Wat indirect misschien ook iets zegt over de borstkloppers van socialmedia.nl’s die het lukt om 50+ tweets per dag te tikken ;-). Laten we onszelf en elkaar als ‘merk’ dan ook vooral niet al te serieus nemen. En ons werk des te meer. Dan komen we tenminste ergens.